De herfst is al goed merkbaar op het mooie dorpsplein. De wind heeft de herinnering aan de warme zomer weggeblazen. Een uitstekend moment voor melancholische mijmeringen, denkt de oude man op het bankje. De herfst is ook in zijn eigen leven aangebroken. Hij denkt terug aan wat hij in al die jaren heeft meegemaakt. Sommige herinneringen zijn even kleurrijk als de bladeren die nu van de bomen vallen en het plein een heel ander aanzicht geven. Andere zijn grijs en donker. Daarvan denkt hij: waarom heeft God die drama’s toegelaten. Waarom greep Hij niet in toen het nodig was? Het leven kan van tijd tot tijd vervelende vragen oproepen ...